„CZY PO ZANIKU DZIAŁANIA WYPEŁNIACZA USTA STAJĄ SIĘ CIEŃSZE I MNIEJ PEŁNE NIŻ PRZED ZABIEGIEM?” – FAKT CZY MIT?

To nieprawdziwy mit, który warto obalić. Należy jednak pamiętać, że nawet błędne przekonania często zawierają ziarno prawdy – mogą wskazywać na nieprawidłowe lub niedostatecznie właściwe podejście do zabiegu.

Zabiegi z wykorzystaniem kwasu hialuronowego stają się coraz bardziej powszechne, a wraz z ich popularnością pojawiają się również nieścisłości i fałszywe informacje. Czy rzeczywiście po zabiegu usta „opadają” i stają się cieńsze niż wcześniej? Spróbujmy odpowiedzieć na to pytanie, przyglądając się tematowi bliżej.

Jak długo utrzymuje się kwas hialuronowy?

Powszechnie wiadomo, że kwas hialuronowy z czasem ulega naturalnemu wchłonięciu przez organizm. W przypadku zabiegów na usta proces ten trwa zazwyczaj od około 5–6 miesięcy do nawet roku. Czas ten zależy od wielu czynników: rodzaju użytego preparatu, obszaru jego podania, intensywności pracy ust (mimiky), a także czynników zewnętrznych – takich jak ekspozycja na słońce. Różni się on również indywidualnie u każdego pacjenta.

Czy jednak możliwe jest, że po wchłonięciu preparatu objętość ust będzie mniejsza niż przed zabiegiem? Niektórzy pacjenci mają takie odczucie.

W części przypadków wynika ono z reakcji psychologicznej. Przyzwyczajenie do pełniejszych, lepiej zdefiniowanych ust sprawia, że po ustąpieniu efektu mogą one wydawać się mniej atrakcyjne niż wcześniej.

Zdarza się jednak, że takie wrażenie może świadczyć o nieprawidłowo przeprowadzonym zabiegu.

Gdy wypełniacz jest zbyt „sztywny”

Jeśli użyty preparat jest zbyt sztywny, początkowy efekt może dawać wrażenie dużego zwiększenia objętości, co łatwo może zostać błędnie odebrane jako trwały rezultat.

W rzeczywistości bywa odwrotnie. Nadmierne „rozpychanie” tkanek może zaburzyć ich funkcjonowanie i odżywienie. Zbyt wysoka sztywność utrudnia integrację preparatu z otaczającą tkanką. W dłuższej perspektywie może to prowadzić do zmniejszenia naturalnej objętości ust oraz wiotczenia tkanek.

Znaczenie odpowiednich właściwości preparatu

Optymalny preparat powinien charakteryzować się odpowiednią elastycznością, zdolnością do integracji z tkanką oraz być podany w taki sposób, aby nie powodować nadmiernego ucisku.

Spełnienie tych warunków pozwala zachować dobrą kondycję tkanek, a jednocześnie ograniczyć ryzyko włóknienia i stanów zapalnych.

Można to porównać do gąbki: jest w stanie wchłonąć określoną ilość wody, natomiast jej nadmiar po prostu spływa. Podobnie jest z kwasem hialuronowym – tylko ta ilość, która naturalnie integruje się z tkanką, zapewnia trwały i bezpieczny efekt. Nadmiar może dać początkowo większą objętość, ale szybciej zanika, a przy powtarzaniu zabiegu może prowadzić do pogorszenia jakości tkanek.

Prawidłowe modelowanie ust powinno przebiegać stopniowo – krok po kroku, bez nadmiaru. Wbrew pozorom, w przypadku mniejszych ust stosuje się mniejsze ilości preparatu, a w większych – odpowiednio większe.

Jak rozpoznać prawidłowe podejście?

Jednym z jego wyznaczników jest dłuższy czas utrzymywania się efektu.

W przeciwieństwie do sytuacji opisanych na początku, u wielu pacjentów dochodzi do stabilizacji kształtu i objętości ust w czasie. W efekcie lekarz może stopniowo wydłużać odstępy między zabiegami oraz zmniejszać ilość potrzebnego preparatu.

Ma to miejsce wtedy, gdy:

zastosowany preparat ma odpowiednie właściwości fizyczne i strukturalne,
plan zabiegowy jest realizowany stopniowo i zgodnie z anatomią,
preparat właściwie integruje się z tkanką,
technika podania minimalizuje reakcję zapalną,
a tkanka fizjologicznie odbudowuje kolagen i właściwa kondycję tkanek

Jakie są fakty?

To mit – choć, jak już wspomniano, może on wynikać z nieprawidłowo przeprowadzonych procedur. Dlatego warto unikać nadmiaru i „skróconych dróg” oraz powierzać zabieg doświadczonemu specjaliście.
W medycynie estetycznej kluczowe znaczenie ma czas – to on najlepiej potwierdza właściwe decyzje.